Me, Myself and I.

English
Me, Myself and I!

Well.. I want to do a blog about myself.. Again.. But how to start? Should I introduce myself.. Again.. Or just say: he, this is me. If you don't know me or don't want to know me then don't read this blog :P!?

Let me start to say that I'm a very expressive person. When I visit a concert I'm able to jump, sing, scream and cry at once. For me, as a person who follows one certain band through Europe when they're touring, it's sometimes hard to see that other fans can't except that this happens. They are not able to see the bigger picture, or they are not willing to take the time to get to know me.

If they are not willing to take the time to get to know me, I shouldn't bother to give them the precious time I have. However, if you do long queuedays like we do, you see each other the whole day. You are bound to help each other out in need or talk a little when you are bored to death.

But what do you do when you arrive at the venue and you see some faces breathing thunder when they see you... You feel like they want to kill you or something. It makes me feel uneasy and it costs me a lot of energy to keep myself restrained from speaking up.. Should I speak up? Or should I keep my mouth shut? Benefit of this all is that I have more to give during the concert at night because of the stress I've had during the day.

I find myself pondering over this more and more the last few weeks.. The Nightwish tour brought a lot of situations like I stated in my blog during, for instance, the European leg. I don't want this in the next tour. We don't have to get a long like we are the best friends or something.. But a 'Hi! How are you!' would be nice. And maybe some chit chat during the queueday..

I am planning some things to make it easier for all of us.. For the ones who already know the plans I have uptil now, shut it :P.
Do you guys know how to deal with this?

Dutch:

Mij, mezelf en ik

Goed .. Ik wil een blog over mezelf doen .. Alweer .. Maar hoe te beginnen? Moet ik mij even voorstellen .. Alweer .. Of gewoon zeggen: he, dit ben ik :P. Als je me niet kent of me niet wil kennen, lees deze blog dan niet :P?

Laat ik beginnen te zeggen dat ik een zeer expressief persoon ben. Als ik naar een concert ga, ben ik in staat om te springen, zingen, schreeuwen en huilen tegelijk. Voor mij, als een persoon die een bepaalde band volgt door Europa als ze touren, is het soms moeilijk om te zien dat andere fans niet kunnen begrijpen, dat dit bij mij gebeurt. Ze zijn niet in staat om het grotere plaatje te zien, of ze zijn niet bereid om de tijd te nemen mij te leren kennen.

Als ze niet bereid zijn om de tijd te nemen om mij te leren kennen, zou ik niet de moeite moeten doen mij mijn eigen kostbare tijd te geven. Echter, als je lang queuedagen (wachtdagen voor de hal waarin het concert wordt gegeven) hebt zoals wij dat hebben, zie je elkaar de hele dag. Je bent gebonden elkaar te helpen in nood of een beetje te praten als je je dood verveelt.

Maar wat doe je als je aankomt bij de hal en je enkele gezichten op onweer ziet staan als ze je zien... Je hebt het gevoel alsof ze je willen doden. Ik voel me dan zeer ongemakkelijk en het kost me veel energie om mezelf in te houden en niet mijn mond open te trekken. Moet ik mijn mond opentrekken of moet ik mijn mond houden? Voordeel van dit alles is wel dat ik meer te geven heb tijdens het concert 's avonds vanwege de stress die ik gedurende de dag hebt gehad .

Ik merk dat ik hier de laatste weken steeds meer over nadenk. De Nightwish tour bracht veel situaties zoals ik hierboven heb vermeld in bijvoorbeeld het Europese gedeelte van de tour. Ik wil dit niet in de volgende tour. We hoeven niet te doen alsof we de beste vrienden zijn ofzo .. Maar een ' Hi! Hoe gaat het!' zou mooi zijn. En misschien beetje kletsen tijdens de queuedag..

Ik ben van plan een aantal dingen te doen om het gemakkelijker te maken voor ons allemaal.. Voor degenen die al weten welke plannen of ideetjes ik heb, niet zeggen :P.

Weten jullie hoe ik hiermee kan omgaan?